Vandaag aan de financiële afhandeling van playmobiel begonnen, samen met Claartje Kortbeek. Een goede vriendin en een ster in productie. We hebben het uiteindelijk niet voor elkaar gekregen om gesponsorde telefoons te krijgen. Bizar als je je realiseert hoeveel mensen een gratis telefoon krijgen bij een nieuw telefoonabonnement. Op het laatst hebben we gelukkig wel een deal kunnen sluiten met Teletools, want op een telefoontentoonstelling kunnen telefoons natuurlijk niet ontbreken! Die dure telefoons waren in het begin wel een headack. Want hoe beveilig je die dingen? Gerald Van Der Kaap deelde een mobiele telefoon én beltegoed uit aan een meisje uit Amsterdam-Noord om zichzelf te filmen. D.m.v. smsjes gaf hij haar regie aanwijzingen. Op de tentoonstelling staat “LaSjai”; een (zelf)portret als zes mobieltjes. Voor de beveiliging zijn sokkels gemaakt met transparante vitrines. De presentatie doet denken aan een telefoonwinkel maar het zet de met swarovski steentjes opgepimpte telefoontjes ook letterlijk op een voetstuk. Zoals juwelen! PIPS:lab maakte i.s.m. Twodotone en Hanazuki “Radarfunk”. Je kunt met een mobiele telefoon foto's maken van rood-groen-blauw gekleurde patronen, die door speciaal ontwikkelde software wordt omgezet naar je eigen beats. Het is een methodiek die een afbeelding omzet naar een ritme. Voor deze telefoon is een perfect passend metalen hoesje gelast met daaraan vast een soort douchslang, waar ook de voeding doorheen gaat. Een stoer ontwerp dat bij het werk past. En zo kan het gebeuren dat iets wat eerst een probleem was (de beveiliging), zich heeft ontwikkeld tot een belangrijk onderdeel van het werk.

Eindelijk is het stukje schuim aangekomen om de rode wijnvlek te camoufleren op een van de tafels van de expositie. Tentoonstellingsontwerp van playmobiel is gemaakt door Wiebe Boonstra (Brandnewbrand, voorheen Dumoffice). Naast de inrichting wilde ik graag 'iets fysieks' door de tentoonstelling heen. Het is een concept geworden met bellende mensfiguren, die net een stuk groter zijn dan wij (2.20 m hoog). De figuren zijn gemaakt van (geluidsisolerend) framefoam en van dit materiaal heeft Wiebe ook tafels en mooi eenvoudige krukken ontworpen, waarvan er lekker veel in de zalen staan verspreid.

Deze week ga ik dubbel bloggen. Ook bij Design.nl.

Het kost me moeite om op deze mooie zomerdagen achter mijn computer te zitten. Of eigenlijk voor mijn computer. De zon inspireert mensen waarschijnlijk ook meer om naar het strand te gaan dan naar de tentoonstelling in Arti… toch heeft het wel de aandacht getrokken van verschillende dagbladen en tijdschiften. Laatst gegoogeld op playmobiel en ook resencies gevonden bij o.a. Bright, Mister Motley (agenda) en we-make-money-not-art . Deze laatste blijkt 's werelds grootste kunstlog te zijn, zeker op het gebied van nieuwe arts, en het wordt dan ook onmiddelijk overgenomen door andere sites zoals Rhizome, Textually en Turbulence. Toch altijd grappig hoe dat vanzelf de wereld in gaat! Van de week ook een leuk item over de opening van playmobiel bij het cultuurprogramma Pols Hoogte van RVT Noord-Holland, maar misschien is dat niet meer online.

In het Lloyd Hotel in Amsterdam is een side show van playmobiel. Naast de tentoonstelling in Arti bieden we dagelijks ook kunst aan voor op je eigen mobiele telefoon, de zgn. ‘mobcast’ (zie ook bovenin de linkerkolom van deze website). Dit gaat via het telefonische netwerk; je kunt je abonneren door PLAYMOB ON te smsen naar 3553 of de playmobiel shotcode te scannen. Maar in het Lloyd Hotel doen we dit anders. Hier gaat het via Bluetooth. Als de hotelgasten hun Bluetooth knop aanzetten van hun telefoon wordt er een kunstwerkje verzonden. De lobby van een hotel is een perfecte hangplek om dit soort dingen te bekijken. MobileVideoNet heeft de VideoArea oftewel de techniek hiervoor verzorgd. De meeste kunstenaars die meedoen aan de tentoonstelling in Arti hebben ook iets gemaakt voor de mobcast. En dat was een onderzoekje op zich. Want wat werkt nou op dat super kleine schermpje? Je gaat er geen documentaire op bekijken van een uur. We hebben ons gericht op kleine, korte (maximaal 1 minuut) audiovisuele werkjes die zijn toegespitst op de intimiteit van het eigen mobieltje. Zoals het zelfportret van een meisje uit Amsterdam-Noord (Gerald van der Kaap), of the soap Love Bites (A.P. Komen en Karen Murphy) waarvan vandaag de derde aflevering wordt vertoond. Kunst voor the short-attention-span-generation!

Vanaf vandaag is playmobiel een week lang onderdeel van de Volkskrant site Oog. Nanette Hoogslag, de curator van Oog heeft Carolien Euser en mij gevraagd om als Cut-n-Paste een bijdrage te maken. Oog is een online beeldplatform waar kunstenaars in beeld en/of geluid reageren op nieuws en actualiteiten. We doen deze week iets met de playmobiel kruissteek wallpaper sms-service. Onze vraag daarbij is: Stuur uw mening of statement over actuele zaken via een sms naar 3553.

De bijdrage van Aryan Kaganof is helaas komen te vervallen. Zijn film SMS Sugar Man, de eerste speelfilm die gedraaid is op mobiele telefoon camera’s is nog niet af. Eerlijk gezegd leek het mij voor de tentoonstelling interessanter de making off te laten zien. Want hoe gaat dat in zijn werk, een film draaien met acht mobiele telefoons? Maar de making off is ook nog niet klaar. Wat wel af is, is de promo. Die geeft een impressie van de film.

Even een dag niet geschreven. Na de opening was ik gebroken. Maar de show was geslaagd; ondanks het mooie weer en het voetbal was het toch druk! Iedereen was er, TV Noord-Holland maakte opnames, en goede reacties. Iemand vond de tentoonstelling vooral een observatie van het medium (de telefoon dus), en een ander vond de tentoonstelling op een tijdschrift lijken. Ik denk dat het wel in balans is. Een mix van spelen met techniek en spelen met het uiterlijk/beeld van de telefoon. De meeste kunstenaars hebben nieuw werk gemaakt voor deze tentoonstelling en daar ben ik trots op. Dit alles werd mogelijk gemaakt door Amsterdams Fonds voor de Kunst, Mondriaan Stichting, VSB fonds, Thuiskopie fonds, Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepprodukties, RVU educatieve omroep, Lloyd Hotel, Blue Melon, Gamo bv, Twodotone, Hanazuki, Teletools en Orange. Waarvoor zeer veel dank!

Wat foto's van de opbouw.
Om zes uur is de opening!

1 / Arno Coenen met mij (rechts) en Claartje.

2 / Wiebe Boonstra hangt met Ed de bellende figuren op.

3 / Leonard van Munster voor zijn geluidsinstallatie.

Mijn oor is rood van het telefoneren. Wie heb ik vandaag eigenlijk niet aan de lijn gehad? Wel helemaal in stijl met het thema van deze tentoonstelling.
Een bergbeklimmer heeft de banier van Arti weg gehaald. En dat was een spectaculaire actie. De banier zou het zicht op de roterende bloembakken van Leonard van Munster ontnemen. En de wandelende menigte op het Rokin moet natuurlijk wel gaan bellen om die dingen te activeren!
Arno Coenen heeft zijn vloer mozaiek gebracht. De soundscape met afgetapte telefoongesprekken van Scanner klinkt door de hal. En de print van Amsterdam-Centrum waar de gedramatiseerde geluidswandeling van Bert Kommerij zich afspeeld, is ook gemaakt. Het begint al iets te worden!